คำตอบเรียงตามลำดับการยื่นจริง: เอกสารตัวจริง สำเนา คำแปลรับรอง หลักฐานการเงิน และจุดที่สถานทูตมักขอเพิ่ม
แหล่งอ้างอิง: กรมการกงสุล (consular.mfa.go.th) · กระทรวงยุติธรรม (moj.go.th) · ตารางสถานะภาคีอนุสัญญากรุงเฮก (hcch.net) · ประเทศไทยเริ่มใช้ Apostille 28 กุมภาพันธ์ 2570
1,158 questions · page 9 of 29
มีผลโดยตรง เพราะเจ้าหน้าที่จะเทียบชื่อกับหน้าหนังสือเดินทางเป็นหลัก หากคำแปลสะกดต่างจากหนังสือเดินทางแม้ตัวอักษรเดียว คำร้องอาจถูกขอเอกสารเพิ่มหรือถูกตีกลับ วิธีที่ปลอดภัยคือให้ผู้แปลใช้การสะกดตามหน้าข้อมูลหนังสือเดินทางทุกจุด และหากเคยใช้ชื่อสะกดแบบอื่นในเอกสารเก่า ให้แนบหลักฐานเชื่อมโยงชื่อ เช่น หนังสือรับรองการเปลี่ยนชื่อหรือคำรับรองของผู้แปล พร้อมแจ้งเจ้าหน้าที่ตั้งแต่วันยื่น
เอกสารไทยที่ใช้ประกอบคำร้อง เช่น ทะเบียนบ้าน สูติบัตร ทะเบียนสมรส หนังสือรับรองการทำงาน หรือรายการเดินบัญชี โดยทั่วไปต้องแปลเป็นภาษาราชการของประเทศปลายทาง (รหัสภาษา: ro) โดยหลายหน่วยงานรับคำแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษากลางได้ ควรยืนยันกับผู้รับก่อนแปล จากนั้นตั้งแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 ซึ่งอนุสัญญา Apostille มีผลกับไทย เอกสารที่ได้รับ Apostille จากกรมการกงสุลจะใช้ในมอลโดวาได้โดยไม่ต้องรับรองซ้ำที่สถานทูต ส่วนก่อนวันดังกล่าวยังต้องรับรองที่กรมการกงสุลแล้วต่อที่สถานเอกอัครราชทูตมอลโดวาที่ดูแลเขตอาณาประเทศไทย (ไม่มีสถานทูตประจำกรุงเทพฯ จึงต้องยื่นผ่านสถานทูตในประเทศใกล้เคียงหรือศูนย์รับคำร้องที่ได้รับมอบหมาย) ทั้งนี้รายการเอกสารที่ต้องรับรองขึ้นกับประเภทวีซ่าและประกาศล่าสุดของสถานทูต ควรตรวจสอบก่อนดำเนินการ
ควรเริ่มอย่างน้อย 4–8 สัปดาห์ก่อนวันเดินทาง แบ่งเป็น คัดเอกสารต้นฉบับจากหน่วยงานผู้ออก 1–3 วันทำการ แปลและตรวจทาน 1–3 วันทำการ รับรองที่กรมการกงสุลแบบปกติประมาณ 2–3 วันทำการ และหลังวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 หากใช้ Apostille จะจบที่ชั้นกรมการกงสุล ไม่ต้องรอคิวสถานทูต นอกจากนี้คิวนัดสัมภาษณ์หรือคิวยื่นของศูนย์รับคำร้องในช่วงไฮซีซันอาจเต็มล่วงหน้าหลายสัปดาห์ จึงควรจองคิวก่อนแล้วจึงไล่ทำเอกสารให้ทัน
สาเหตุที่พบบ่อยที่สุดไม่ใช่เนื้อหาเอกสาร แต่เป็นรูปแบบ ได้แก่ คำแปลไม่ได้เย็บติดกับสำเนาต้นฉบับและไม่มีตราคาบรอยต่อ ใช้เอกสารที่คัดสำเนาเกินอายุที่ผู้รับกำหนด (หลายแห่งกำหนดไม่เกิน 3–6 เดือน) สะกดชื่อไม่ตรงหนังสือเดินทาง ตกหน้าเอกสารบางหน้า หรือรับรองไม่ครบสายจนขาดชั้นApostille หรือชั้นกรมการกงสุล ตรวจสามจุดนี้ก่อนยื่นทุกครั้ง คือ ชื่อตรงหนังสือเดินทาง เอกสารครบทุกหน้า และตราประทับครบทุกชั้น
ผู้ถือหนังสือเดินทางจอร์เจีย (Georgia) ที่ยื่นคำร้องขอวีซ่าไทยต้องเตรียมหนังสือเดินทางที่มีอายุเหลือตามที่สถานทูตกำหนด แบบฟอร์มคำร้องพร้อมรูปถ่ายตามสเปกล่าสุด หลักฐานที่พักและการเดินทาง และเอกสารสนับสนุนตามประเภทวีซ่า เช่น หนังสือรับรองการทำงาน ทะเบียนสมรส หรือหลักฐานการเงิน เอกสารที่ออกในจอร์เจียและไม่ได้เป็นภาษาอังกฤษต้องแปลและรับรองก่อน เมื่ออนุสัญญา Apostille มีผลกับไทยในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 เอกสารที่มี Apostille จากจอร์เจียจะใช้กับหน่วยงานไทยได้โดยไม่ต้องผ่านสถานทูตไทยอีก เงื่อนไขรายประเภทวีซ่าปรับเปลี่ยนได้ ควรตรวจสอบประกาศล่าสุดของสถานทูตไทยก่อนยื่นทุกครั้ง
หน่วยงานไทย เช่น สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง กรมการจัดหางาน หรือสำนักงานเขต จะรับเอกสารต่างประเทศเมื่อผ่านการรับรองครบสายแล้วเท่านั้น ลำดับคือ ขอ Apostille จากหน่วยงานผู้มีอำนาจของจอร์เจีย ซึ่งคือ National Agency of Public Registry (ใช้ได้กับไทยตั้งแต่ 28 กุมภาพันธ์ 2570) จากนั้นเมื่อเอกสารถึงประเทศไทยให้แปลเป็นภาษาไทยและนำไปรับรองคำแปลที่กองสัญชาติและนิติกรณ์ กรมการกงสุล ก่อนยื่นต่อหน่วยงานผู้รับ ควรเผื่อเวลาทั้งสายอย่างน้อย 2–4 สัปดาห์
มีผลโดยตรง เพราะเจ้าหน้าที่จะเทียบชื่อกับหน้าหนังสือเดินทางเป็นหลัก หากคำแปลสะกดต่างจากหนังสือเดินทางแม้ตัวอักษรเดียว คำร้องอาจถูกขอเอกสารเพิ่มหรือถูกตีกลับ วิธีที่ปลอดภัยคือให้ผู้แปลใช้การสะกดตามหน้าข้อมูลหนังสือเดินทางทุกจุด และหากเคยใช้ชื่อสะกดแบบอื่นในเอกสารเก่า ให้แนบหลักฐานเชื่อมโยงชื่อ เช่น หนังสือรับรองการเปลี่ยนชื่อหรือคำรับรองของผู้แปล พร้อมแจ้งเจ้าหน้าที่ตั้งแต่วันยื่น
เอกสารไทยที่ใช้ประกอบคำร้อง เช่น ทะเบียนบ้าน สูติบัตร ทะเบียนสมรส หนังสือรับรองการทำงาน หรือรายการเดินบัญชี โดยทั่วไปต้องแปลเป็นภาษาราชการของประเทศปลายทาง (รหัสภาษา: ka) โดยหลายหน่วยงานรับคำแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษากลางได้ ควรยืนยันกับผู้รับก่อนแปล จากนั้นตั้งแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 ซึ่งอนุสัญญา Apostille มีผลกับไทย เอกสารที่ได้รับ Apostille จากกรมการกงสุลจะใช้ในจอร์เจียได้โดยไม่ต้องรับรองซ้ำที่สถานทูต ส่วนก่อนวันดังกล่าวยังต้องรับรองที่กรมการกงสุลแล้วต่อที่สถานเอกอัครราชทูตจอร์เจียที่ดูแลเขตอาณาประเทศไทย (ไม่มีสถานทูตประจำกรุงเทพฯ จึงต้องยื่นผ่านสถานทูตในประเทศใกล้เคียงหรือศูนย์รับคำร้องที่ได้รับมอบหมาย) ทั้งนี้รายการเอกสารที่ต้องรับรองขึ้นกับประเภทวีซ่าและประกาศล่าสุดของสถานทูต ควรตรวจสอบก่อนดำเนินการ
ควรเริ่มอย่างน้อย 4–8 สัปดาห์ก่อนวันเดินทาง แบ่งเป็น คัดเอกสารต้นฉบับจากหน่วยงานผู้ออก 1–3 วันทำการ แปลและตรวจทาน 1–3 วันทำการ รับรองที่กรมการกงสุลแบบปกติประมาณ 2–3 วันทำการ และหลังวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 หากใช้ Apostille จะจบที่ชั้นกรมการกงสุล ไม่ต้องรอคิวสถานทูต นอกจากนี้คิวนัดสัมภาษณ์หรือคิวยื่นของศูนย์รับคำร้องในช่วงไฮซีซันอาจเต็มล่วงหน้าหลายสัปดาห์ จึงควรจองคิวก่อนแล้วจึงไล่ทำเอกสารให้ทัน
สาเหตุที่พบบ่อยที่สุดไม่ใช่เนื้อหาเอกสาร แต่เป็นรูปแบบ ได้แก่ คำแปลไม่ได้เย็บติดกับสำเนาต้นฉบับและไม่มีตราคาบรอยต่อ ใช้เอกสารที่คัดสำเนาเกินอายุที่ผู้รับกำหนด (หลายแห่งกำหนดไม่เกิน 3–6 เดือน) สะกดชื่อไม่ตรงหนังสือเดินทาง ตกหน้าเอกสารบางหน้า หรือรับรองไม่ครบสายจนขาดชั้นApostille หรือชั้นกรมการกงสุล ตรวจสามจุดนี้ก่อนยื่นทุกครั้ง คือ ชื่อตรงหนังสือเดินทาง เอกสารครบทุกหน้า และตราประทับครบทุกชั้น
ผู้ถือหนังสือเดินทางอาร์เมเนีย (Armenia) ที่ยื่นคำร้องขอวีซ่าไทยต้องเตรียมหนังสือเดินทางที่มีอายุเหลือตามที่สถานทูตกำหนด แบบฟอร์มคำร้องพร้อมรูปถ่ายตามสเปกล่าสุด หลักฐานที่พักและการเดินทาง และเอกสารสนับสนุนตามประเภทวีซ่า เช่น หนังสือรับรองการทำงาน ทะเบียนสมรส หรือหลักฐานการเงิน เอกสารที่ออกในอาร์เมเนียและไม่ได้เป็นภาษาอังกฤษต้องแปลและรับรองก่อน เมื่ออนุสัญญา Apostille มีผลกับไทยในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 เอกสารที่มี Apostille จากอาร์เมเนียจะใช้กับหน่วยงานไทยได้โดยไม่ต้องผ่านสถานทูตไทยอีก เงื่อนไขรายประเภทวีซ่าปรับเปลี่ยนได้ ควรตรวจสอบประกาศล่าสุดของสถานทูตไทยก่อนยื่นทุกครั้ง
หน่วยงานไทย เช่น สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง กรมการจัดหางาน หรือสำนักงานเขต จะรับเอกสารต่างประเทศเมื่อผ่านการรับรองครบสายแล้วเท่านั้น ลำดับคือ ขอ Apostille จากหน่วยงานผู้มีอำนาจของอาร์เมเนีย ซึ่งคือ Ministry of Justice / MFA (ใช้ได้กับไทยตั้งแต่ 28 กุมภาพันธ์ 2570) จากนั้นเมื่อเอกสารถึงประเทศไทยให้แปลเป็นภาษาไทยและนำไปรับรองคำแปลที่กองสัญชาติและนิติกรณ์ กรมการกงสุล ก่อนยื่นต่อหน่วยงานผู้รับ ควรเผื่อเวลาทั้งสายอย่างน้อย 2–4 สัปดาห์
มีผลโดยตรง เพราะเจ้าหน้าที่จะเทียบชื่อกับหน้าหนังสือเดินทางเป็นหลัก หากคำแปลสะกดต่างจากหนังสือเดินทางแม้ตัวอักษรเดียว คำร้องอาจถูกขอเอกสารเพิ่มหรือถูกตีกลับ วิธีที่ปลอดภัยคือให้ผู้แปลใช้การสะกดตามหน้าข้อมูลหนังสือเดินทางทุกจุด และหากเคยใช้ชื่อสะกดแบบอื่นในเอกสารเก่า ให้แนบหลักฐานเชื่อมโยงชื่อ เช่น หนังสือรับรองการเปลี่ยนชื่อหรือคำรับรองของผู้แปล พร้อมแจ้งเจ้าหน้าที่ตั้งแต่วันยื่น
เอกสารไทยที่ใช้ประกอบคำร้อง เช่น ทะเบียนบ้าน สูติบัตร ทะเบียนสมรส หนังสือรับรองการทำงาน หรือรายการเดินบัญชี โดยทั่วไปต้องแปลเป็นภาษาราชการของประเทศปลายทาง (รหัสภาษา: hy) โดยหลายหน่วยงานรับคำแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษากลางได้ ควรยืนยันกับผู้รับก่อนแปล จากนั้นตั้งแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 ซึ่งอนุสัญญา Apostille มีผลกับไทย เอกสารที่ได้รับ Apostille จากกรมการกงสุลจะใช้ในอาร์เมเนียได้โดยไม่ต้องรับรองซ้ำที่สถานทูต ส่วนก่อนวันดังกล่าวยังต้องรับรองที่กรมการกงสุลแล้วต่อที่สถานเอกอัครราชทูตอาร์เมเนียที่ดูแลเขตอาณาประเทศไทย (ไม่มีสถานทูตประจำกรุงเทพฯ จึงต้องยื่นผ่านสถานทูตในประเทศใกล้เคียงหรือศูนย์รับคำร้องที่ได้รับมอบหมาย) ทั้งนี้รายการเอกสารที่ต้องรับรองขึ้นกับประเภทวีซ่าและประกาศล่าสุดของสถานทูต ควรตรวจสอบก่อนดำเนินการ
ควรเริ่มอย่างน้อย 4–8 สัปดาห์ก่อนวันเดินทาง แบ่งเป็น คัดเอกสารต้นฉบับจากหน่วยงานผู้ออก 1–3 วันทำการ แปลและตรวจทาน 1–3 วันทำการ รับรองที่กรมการกงสุลแบบปกติประมาณ 2–3 วันทำการ และหลังวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 หากใช้ Apostille จะจบที่ชั้นกรมการกงสุล ไม่ต้องรอคิวสถานทูต นอกจากนี้คิวนัดสัมภาษณ์หรือคิวยื่นของศูนย์รับคำร้องในช่วงไฮซีซันอาจเต็มล่วงหน้าหลายสัปดาห์ จึงควรจองคิวก่อนแล้วจึงไล่ทำเอกสารให้ทัน
สาเหตุที่พบบ่อยที่สุดไม่ใช่เนื้อหาเอกสาร แต่เป็นรูปแบบ ได้แก่ คำแปลไม่ได้เย็บติดกับสำเนาต้นฉบับและไม่มีตราคาบรอยต่อ ใช้เอกสารที่คัดสำเนาเกินอายุที่ผู้รับกำหนด (หลายแห่งกำหนดไม่เกิน 3–6 เดือน) สะกดชื่อไม่ตรงหนังสือเดินทาง ตกหน้าเอกสารบางหน้า หรือรับรองไม่ครบสายจนขาดชั้นApostille หรือชั้นกรมการกงสุล ตรวจสามจุดนี้ก่อนยื่นทุกครั้ง คือ ชื่อตรงหนังสือเดินทาง เอกสารครบทุกหน้า และตราประทับครบทุกชั้น
ผู้ถือหนังสือเดินทางอาเซอร์ไบจาน (Azerbaijan) ที่ยื่นคำร้องขอวีซ่าไทยต้องเตรียมหนังสือเดินทางที่มีอายุเหลือตามที่สถานทูตกำหนด แบบฟอร์มคำร้องพร้อมรูปถ่ายตามสเปกล่าสุด หลักฐานที่พักและการเดินทาง และเอกสารสนับสนุนตามประเภทวีซ่า เช่น หนังสือรับรองการทำงาน ทะเบียนสมรส หรือหลักฐานการเงิน เอกสารที่ออกในอาเซอร์ไบจานและไม่ได้เป็นภาษาอังกฤษต้องแปลและรับรองก่อน เมื่ออนุสัญญา Apostille มีผลกับไทยในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 เอกสารที่มี Apostille จากอาเซอร์ไบจานจะใช้กับหน่วยงานไทยได้โดยไม่ต้องผ่านสถานทูตไทยอีก เงื่อนไขรายประเภทวีซ่าปรับเปลี่ยนได้ ควรตรวจสอบประกาศล่าสุดของสถานทูตไทยก่อนยื่นทุกครั้ง
หน่วยงานไทย เช่น สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง กรมการจัดหางาน หรือสำนักงานเขต จะรับเอกสารต่างประเทศเมื่อผ่านการรับรองครบสายแล้วเท่านั้น ลำดับคือ ขอ Apostille จากหน่วยงานผู้มีอำนาจของอาเซอร์ไบจาน ซึ่งคือ Ministry of Justice / MFA (ใช้ได้กับไทยตั้งแต่ 28 กุมภาพันธ์ 2570) จากนั้นเมื่อเอกสารถึงประเทศไทยให้แปลเป็นภาษาไทยและนำไปรับรองคำแปลที่กองสัญชาติและนิติกรณ์ กรมการกงสุล ก่อนยื่นต่อหน่วยงานผู้รับ ควรเผื่อเวลาทั้งสายอย่างน้อย 2–4 สัปดาห์
มีผลโดยตรง เพราะเจ้าหน้าที่จะเทียบชื่อกับหน้าหนังสือเดินทางเป็นหลัก หากคำแปลสะกดต่างจากหนังสือเดินทางแม้ตัวอักษรเดียว คำร้องอาจถูกขอเอกสารเพิ่มหรือถูกตีกลับ วิธีที่ปลอดภัยคือให้ผู้แปลใช้การสะกดตามหน้าข้อมูลหนังสือเดินทางทุกจุด และหากเคยใช้ชื่อสะกดแบบอื่นในเอกสารเก่า ให้แนบหลักฐานเชื่อมโยงชื่อ เช่น หนังสือรับรองการเปลี่ยนชื่อหรือคำรับรองของผู้แปล พร้อมแจ้งเจ้าหน้าที่ตั้งแต่วันยื่น
เอกสารไทยที่ใช้ประกอบคำร้อง เช่น ทะเบียนบ้าน สูติบัตร ทะเบียนสมรส หนังสือรับรองการทำงาน หรือรายการเดินบัญชี โดยทั่วไปต้องแปลเป็นภาษาราชการของประเทศปลายทาง (รหัสภาษา: az) โดยหลายหน่วยงานรับคำแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษากลางได้ ควรยืนยันกับผู้รับก่อนแปล จากนั้นตั้งแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 ซึ่งอนุสัญญา Apostille มีผลกับไทย เอกสารที่ได้รับ Apostille จากกรมการกงสุลจะใช้ในอาเซอร์ไบจานได้โดยไม่ต้องรับรองซ้ำที่สถานทูต ส่วนก่อนวันดังกล่าวยังต้องรับรองที่กรมการกงสุลแล้วต่อที่สถานเอกอัครราชทูตอาเซอร์ไบจานที่ดูแลเขตอาณาประเทศไทย (ไม่มีสถานทูตประจำกรุงเทพฯ จึงต้องยื่นผ่านสถานทูตในประเทศใกล้เคียงหรือศูนย์รับคำร้องที่ได้รับมอบหมาย) ทั้งนี้รายการเอกสารที่ต้องรับรองขึ้นกับประเภทวีซ่าและประกาศล่าสุดของสถานทูต ควรตรวจสอบก่อนดำเนินการ
ควรเริ่มอย่างน้อย 4–8 สัปดาห์ก่อนวันเดินทาง แบ่งเป็น คัดเอกสารต้นฉบับจากหน่วยงานผู้ออก 1–3 วันทำการ แปลและตรวจทาน 1–3 วันทำการ รับรองที่กรมการกงสุลแบบปกติประมาณ 2–3 วันทำการ และหลังวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 หากใช้ Apostille จะจบที่ชั้นกรมการกงสุล ไม่ต้องรอคิวสถานทูต นอกจากนี้คิวนัดสัมภาษณ์หรือคิวยื่นของศูนย์รับคำร้องในช่วงไฮซีซันอาจเต็มล่วงหน้าหลายสัปดาห์ จึงควรจองคิวก่อนแล้วจึงไล่ทำเอกสารให้ทัน
สาเหตุที่พบบ่อยที่สุดไม่ใช่เนื้อหาเอกสาร แต่เป็นรูปแบบ ได้แก่ คำแปลไม่ได้เย็บติดกับสำเนาต้นฉบับและไม่มีตราคาบรอยต่อ ใช้เอกสารที่คัดสำเนาเกินอายุที่ผู้รับกำหนด (หลายแห่งกำหนดไม่เกิน 3–6 เดือน) สะกดชื่อไม่ตรงหนังสือเดินทาง ตกหน้าเอกสารบางหน้า หรือรับรองไม่ครบสายจนขาดชั้นApostille หรือชั้นกรมการกงสุล ตรวจสามจุดนี้ก่อนยื่นทุกครั้ง คือ ชื่อตรงหนังสือเดินทาง เอกสารครบทุกหน้า และตราประทับครบทุกชั้น
ผู้ถือหนังสือเดินทางไอซ์แลนด์ (Iceland) ที่ยื่นคำร้องขอวีซ่าไทยต้องเตรียมหนังสือเดินทางที่มีอายุเหลือตามที่สถานทูตกำหนด แบบฟอร์มคำร้องพร้อมรูปถ่ายตามสเปกล่าสุด หลักฐานที่พักและการเดินทาง และเอกสารสนับสนุนตามประเภทวีซ่า เช่น หนังสือรับรองการทำงาน ทะเบียนสมรส หรือหลักฐานการเงิน เอกสารที่ออกในไอซ์แลนด์และไม่ได้เป็นภาษาอังกฤษต้องแปลและรับรองก่อน เมื่ออนุสัญญา Apostille มีผลกับไทยในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 เอกสารที่มี Apostille จากไอซ์แลนด์จะใช้กับหน่วยงานไทยได้โดยไม่ต้องผ่านสถานทูตไทยอีก เงื่อนไขรายประเภทวีซ่าปรับเปลี่ยนได้ ควรตรวจสอบประกาศล่าสุดของสถานทูตไทยก่อนยื่นทุกครั้ง
หน่วยงานไทย เช่น สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง กรมการจัดหางาน หรือสำนักงานเขต จะรับเอกสารต่างประเทศเมื่อผ่านการรับรองครบสายแล้วเท่านั้น ลำดับคือ ขอ Apostille จากหน่วยงานผู้มีอำนาจของไอซ์แลนด์ ซึ่งคือ Ministry for Foreign Affairs (ใช้ได้กับไทยตั้งแต่ 28 กุมภาพันธ์ 2570) จากนั้นเมื่อเอกสารถึงประเทศไทยให้แปลเป็นภาษาไทยและนำไปรับรองคำแปลที่กองสัญชาติและนิติกรณ์ กรมการกงสุล ก่อนยื่นต่อหน่วยงานผู้รับ ควรเผื่อเวลาทั้งสายอย่างน้อย 2–4 สัปดาห์
มีผลโดยตรง เพราะเจ้าหน้าที่จะเทียบชื่อกับหน้าหนังสือเดินทางเป็นหลัก หากคำแปลสะกดต่างจากหนังสือเดินทางแม้ตัวอักษรเดียว คำร้องอาจถูกขอเอกสารเพิ่มหรือถูกตีกลับ วิธีที่ปลอดภัยคือให้ผู้แปลใช้การสะกดตามหน้าข้อมูลหนังสือเดินทางทุกจุด และหากเคยใช้ชื่อสะกดแบบอื่นในเอกสารเก่า ให้แนบหลักฐานเชื่อมโยงชื่อ เช่น หนังสือรับรองการเปลี่ยนชื่อหรือคำรับรองของผู้แปล พร้อมแจ้งเจ้าหน้าที่ตั้งแต่วันยื่น
เอกสารไทยที่ใช้ประกอบคำร้อง เช่น ทะเบียนบ้าน สูติบัตร ทะเบียนสมรส หนังสือรับรองการทำงาน หรือรายการเดินบัญชี โดยทั่วไปต้องแปลเป็นภาษาราชการของประเทศปลายทาง (รหัสภาษา: is) โดยหลายหน่วยงานรับคำแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษากลางได้ ควรยืนยันกับผู้รับก่อนแปล จากนั้นตั้งแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 ซึ่งอนุสัญญา Apostille มีผลกับไทย เอกสารที่ได้รับ Apostille จากกรมการกงสุลจะใช้ในไอซ์แลนด์ได้โดยไม่ต้องรับรองซ้ำที่สถานทูต ส่วนก่อนวันดังกล่าวยังต้องรับรองที่กรมการกงสุลแล้วต่อที่สถานเอกอัครราชทูตไอซ์แลนด์ที่ดูแลเขตอาณาประเทศไทย (ไม่มีสถานทูตประจำกรุงเทพฯ จึงต้องยื่นผ่านสถานทูตในประเทศใกล้เคียงหรือศูนย์รับคำร้องที่ได้รับมอบหมาย) ทั้งนี้รายการเอกสารที่ต้องรับรองขึ้นกับประเภทวีซ่าและประกาศล่าสุดของสถานทูต ควรตรวจสอบก่อนดำเนินการ
ควรเริ่มอย่างน้อย 4–8 สัปดาห์ก่อนวันเดินทาง แบ่งเป็น คัดเอกสารต้นฉบับจากหน่วยงานผู้ออก 1–3 วันทำการ แปลและตรวจทาน 1–3 วันทำการ รับรองที่กรมการกงสุลแบบปกติประมาณ 2–3 วันทำการ และหลังวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 หากใช้ Apostille จะจบที่ชั้นกรมการกงสุล ไม่ต้องรอคิวสถานทูต นอกจากนี้คิวนัดสัมภาษณ์หรือคิวยื่นของศูนย์รับคำร้องในช่วงไฮซีซันอาจเต็มล่วงหน้าหลายสัปดาห์ จึงควรจองคิวก่อนแล้วจึงไล่ทำเอกสารให้ทัน
สาเหตุที่พบบ่อยที่สุดไม่ใช่เนื้อหาเอกสาร แต่เป็นรูปแบบ ได้แก่ คำแปลไม่ได้เย็บติดกับสำเนาต้นฉบับและไม่มีตราคาบรอยต่อ ใช้เอกสารที่คัดสำเนาเกินอายุที่ผู้รับกำหนด (หลายแห่งกำหนดไม่เกิน 3–6 เดือน) สะกดชื่อไม่ตรงหนังสือเดินทาง ตกหน้าเอกสารบางหน้า หรือรับรองไม่ครบสายจนขาดชั้นApostille หรือชั้นกรมการกงสุล ตรวจสามจุดนี้ก่อนยื่นทุกครั้ง คือ ชื่อตรงหนังสือเดินทาง เอกสารครบทุกหน้า และตราประทับครบทุกชั้น
ผู้ถือหนังสือเดินทางลักเซมเบิร์ก (Luxembourg) ที่ยื่นคำร้องขอวีซ่าไทยต้องเตรียมหนังสือเดินทางที่มีอายุเหลือตามที่สถานทูตกำหนด แบบฟอร์มคำร้องพร้อมรูปถ่ายตามสเปกล่าสุด หลักฐานที่พักและการเดินทาง และเอกสารสนับสนุนตามประเภทวีซ่า เช่น หนังสือรับรองการทำงาน ทะเบียนสมรส หรือหลักฐานการเงิน เอกสารที่ออกในลักเซมเบิร์กและไม่ได้เป็นภาษาอังกฤษต้องแปลและรับรองก่อน เมื่ออนุสัญญา Apostille มีผลกับไทยในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 เอกสารที่มี Apostille จากลักเซมเบิร์กจะใช้กับหน่วยงานไทยได้โดยไม่ต้องผ่านสถานทูตไทยอีก เงื่อนไขรายประเภทวีซ่าปรับเปลี่ยนได้ ควรตรวจสอบประกาศล่าสุดของสถานทูตไทยก่อนยื่นทุกครั้ง
หน่วยงานไทย เช่น สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง กรมการจัดหางาน หรือสำนักงานเขต จะรับเอกสารต่างประเทศเมื่อผ่านการรับรองครบสายแล้วเท่านั้น ลำดับคือ ขอ Apostille จากหน่วยงานผู้มีอำนาจของลักเซมเบิร์ก ซึ่งคือ Ministry of Foreign and European Affairs (ใช้ได้กับไทยตั้งแต่ 28 กุมภาพันธ์ 2570) จากนั้นเมื่อเอกสารถึงประเทศไทยให้แปลเป็นภาษาไทยและนำไปรับรองคำแปลที่กองสัญชาติและนิติกรณ์ กรมการกงสุล ก่อนยื่นต่อหน่วยงานผู้รับ ควรเผื่อเวลาทั้งสายอย่างน้อย 2–4 สัปดาห์
มีผลโดยตรง เพราะเจ้าหน้าที่จะเทียบชื่อกับหน้าหนังสือเดินทางเป็นหลัก หากคำแปลสะกดต่างจากหนังสือเดินทางแม้ตัวอักษรเดียว คำร้องอาจถูกขอเอกสารเพิ่มหรือถูกตีกลับ วิธีที่ปลอดภัยคือให้ผู้แปลใช้การสะกดตามหน้าข้อมูลหนังสือเดินทางทุกจุด และหากเคยใช้ชื่อสะกดแบบอื่นในเอกสารเก่า ให้แนบหลักฐานเชื่อมโยงชื่อ เช่น หนังสือรับรองการเปลี่ยนชื่อหรือคำรับรองของผู้แปล พร้อมแจ้งเจ้าหน้าที่ตั้งแต่วันยื่น
เอกสารไทยที่ใช้ประกอบคำร้อง เช่น ทะเบียนบ้าน สูติบัตร ทะเบียนสมรส หนังสือรับรองการทำงาน หรือรายการเดินบัญชี โดยทั่วไปต้องแปลเป็นภาษาราชการของประเทศปลายทาง (รหัสภาษา: lb, fr, de) โดยหลายหน่วยงานรับคำแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษากลางได้ ควรยืนยันกับผู้รับก่อนแปล จากนั้นตั้งแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 ซึ่งอนุสัญญา Apostille มีผลกับไทย เอกสารที่ได้รับ Apostille จากกรมการกงสุลจะใช้ในลักเซมเบิร์กได้โดยไม่ต้องรับรองซ้ำที่สถานทูต ส่วนก่อนวันดังกล่าวยังต้องรับรองที่กรมการกงสุลแล้วต่อที่สถานเอกอัครราชทูตลักเซมเบิร์กที่ดูแลเขตอาณาประเทศไทย (ไม่มีสถานทูตประจำกรุงเทพฯ จึงต้องยื่นผ่านสถานทูตในประเทศใกล้เคียงหรือศูนย์รับคำร้องที่ได้รับมอบหมาย) ทั้งนี้รายการเอกสารที่ต้องรับรองขึ้นกับประเภทวีซ่าและประกาศล่าสุดของสถานทูต ควรตรวจสอบก่อนดำเนินการ
ควรเริ่มอย่างน้อย 4–8 สัปดาห์ก่อนวันเดินทาง แบ่งเป็น คัดเอกสารต้นฉบับจากหน่วยงานผู้ออก 1–3 วันทำการ แปลและตรวจทาน 1–3 วันทำการ รับรองที่กรมการกงสุลแบบปกติประมาณ 2–3 วันทำการ และหลังวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 หากใช้ Apostille จะจบที่ชั้นกรมการกงสุล ไม่ต้องรอคิวสถานทูต นอกจากนี้คิวนัดสัมภาษณ์หรือคิวยื่นของศูนย์รับคำร้องในช่วงไฮซีซันอาจเต็มล่วงหน้าหลายสัปดาห์ จึงควรจองคิวก่อนแล้วจึงไล่ทำเอกสารให้ทัน
สาเหตุที่พบบ่อยที่สุดไม่ใช่เนื้อหาเอกสาร แต่เป็นรูปแบบ ได้แก่ คำแปลไม่ได้เย็บติดกับสำเนาต้นฉบับและไม่มีตราคาบรอยต่อ ใช้เอกสารที่คัดสำเนาเกินอายุที่ผู้รับกำหนด (หลายแห่งกำหนดไม่เกิน 3–6 เดือน) สะกดชื่อไม่ตรงหนังสือเดินทาง ตกหน้าเอกสารบางหน้า หรือรับรองไม่ครบสายจนขาดชั้นApostille หรือชั้นกรมการกงสุล ตรวจสามจุดนี้ก่อนยื่นทุกครั้ง คือ ชื่อตรงหนังสือเดินทาง เอกสารครบทุกหน้า และตราประทับครบทุกชั้น
ผู้ถือหนังสือเดินทางมอลตา (Malta) ที่ยื่นคำร้องขอวีซ่าไทยต้องเตรียมหนังสือเดินทางที่มีอายุเหลือตามที่สถานทูตกำหนด แบบฟอร์มคำร้องพร้อมรูปถ่ายตามสเปกล่าสุด หลักฐานที่พักและการเดินทาง และเอกสารสนับสนุนตามประเภทวีซ่า เช่น หนังสือรับรองการทำงาน ทะเบียนสมรส หรือหลักฐานการเงิน เอกสารที่ออกในมอลตาและไม่ได้เป็นภาษาอังกฤษต้องแปลและรับรองก่อน เมื่ออนุสัญญา Apostille มีผลกับไทยในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 เอกสารที่มี Apostille จากมอลตาจะใช้กับหน่วยงานไทยได้โดยไม่ต้องผ่านสถานทูตไทยอีก เงื่อนไขรายประเภทวีซ่าปรับเปลี่ยนได้ ควรตรวจสอบประกาศล่าสุดของสถานทูตไทยก่อนยื่นทุกครั้ง
หน่วยงานไทย เช่น สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง กรมการจัดหางาน หรือสำนักงานเขต จะรับเอกสารต่างประเทศเมื่อผ่านการรับรองครบสายแล้วเท่านั้น ลำดับคือ ขอ Apostille จากหน่วยงานผู้มีอำนาจของมอลตา ซึ่งคือ Ministry for Foreign Affairs (ใช้ได้กับไทยตั้งแต่ 28 กุมภาพันธ์ 2570) จากนั้นเมื่อเอกสารถึงประเทศไทยให้แปลเป็นภาษาไทยและนำไปรับรองคำแปลที่กองสัญชาติและนิติกรณ์ กรมการกงสุล ก่อนยื่นต่อหน่วยงานผู้รับ ควรเผื่อเวลาทั้งสายอย่างน้อย 2–4 สัปดาห์
มีผลโดยตรง เพราะเจ้าหน้าที่จะเทียบชื่อกับหน้าหนังสือเดินทางเป็นหลัก หากคำแปลสะกดต่างจากหนังสือเดินทางแม้ตัวอักษรเดียว คำร้องอาจถูกขอเอกสารเพิ่มหรือถูกตีกลับ วิธีที่ปลอดภัยคือให้ผู้แปลใช้การสะกดตามหน้าข้อมูลหนังสือเดินทางทุกจุด และหากเคยใช้ชื่อสะกดแบบอื่นในเอกสารเก่า ให้แนบหลักฐานเชื่อมโยงชื่อ เช่น หนังสือรับรองการเปลี่ยนชื่อหรือคำรับรองของผู้แปล พร้อมแจ้งเจ้าหน้าที่ตั้งแต่วันยื่น
เอกสารไทยที่ใช้ประกอบคำร้อง เช่น ทะเบียนบ้าน สูติบัตร ทะเบียนสมรส หนังสือรับรองการทำงาน หรือรายการเดินบัญชี โดยทั่วไปต้องแปลเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งเป็นภาษาราชการหรือภาษาใช้งานของประเทศปลายทาง จากนั้นตั้งแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 ซึ่งอนุสัญญา Apostille มีผลกับไทย เอกสารที่ได้รับ Apostille จากกรมการกงสุลจะใช้ในมอลตาได้โดยไม่ต้องรับรองซ้ำที่สถานทูต ส่วนก่อนวันดังกล่าวยังต้องรับรองที่กรมการกงสุลแล้วต่อที่สถานเอกอัครราชทูตมอลตาที่ดูแลเขตอาณาประเทศไทย (ไม่มีสถานทูตประจำกรุงเทพฯ จึงต้องยื่นผ่านสถานทูตในประเทศใกล้เคียงหรือศูนย์รับคำร้องที่ได้รับมอบหมาย) ทั้งนี้รายการเอกสารที่ต้องรับรองขึ้นกับประเภทวีซ่าและประกาศล่าสุดของสถานทูต ควรตรวจสอบก่อนดำเนินการ
ควรเริ่มอย่างน้อย 4–8 สัปดาห์ก่อนวันเดินทาง แบ่งเป็น คัดเอกสารต้นฉบับจากหน่วยงานผู้ออก 1–3 วันทำการ แปลและตรวจทาน 1–3 วันทำการ รับรองที่กรมการกงสุลแบบปกติประมาณ 2–3 วันทำการ และหลังวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 หากใช้ Apostille จะจบที่ชั้นกรมการกงสุล ไม่ต้องรอคิวสถานทูต นอกจากนี้คิวนัดสัมภาษณ์หรือคิวยื่นของศูนย์รับคำร้องในช่วงไฮซีซันอาจเต็มล่วงหน้าหลายสัปดาห์ จึงควรจองคิวก่อนแล้วจึงไล่ทำเอกสารให้ทัน
สาเหตุที่พบบ่อยที่สุดไม่ใช่เนื้อหาเอกสาร แต่เป็นรูปแบบ ได้แก่ คำแปลไม่ได้เย็บติดกับสำเนาต้นฉบับและไม่มีตราคาบรอยต่อ ใช้เอกสารที่คัดสำเนาเกินอายุที่ผู้รับกำหนด (หลายแห่งกำหนดไม่เกิน 3–6 เดือน) สะกดชื่อไม่ตรงหนังสือเดินทาง ตกหน้าเอกสารบางหน้า หรือรับรองไม่ครบสายจนขาดชั้นApostille หรือชั้นกรมการกงสุล ตรวจสามจุดนี้ก่อนยื่นทุกครั้ง คือ ชื่อตรงหนังสือเดินทาง เอกสารครบทุกหน้า และตราประทับครบทุกชั้น
ข้อมูลในหน้านี้อ้างอิงประกาศและระเบียบของหน่วยงานด้านล่าง ตรวจทานล่าสุด กรกฎาคม 2569 — ระเบียบอาจเปลี่ยนแปลงได้ โปรดตรวจสอบกับต้นทาง หรือสอบถามเจ้าหน้าที่ของเราทางโทรศัพท์ LINE หรืออีเมล
